Welkom op de blogpagina van Studio Sabien. Dat ik een blogpagina heb aangemaakt met ruimte voor stukjes tekst, had ik eigenlijk niet op mijn to-do lijst staan. Toch lijkt het mij zinvol om je een klein beetje mee te nemen in mijn gedachten en mijn manier van werken. Zodat je beter zal begrijpen waarom ik doe wat ik doe. Ook zal ik op deze plek nieuws delen
ik kijk en ik voel
Ik omschrijf mezelf vaak als iemand die eerst de kat uit de boom kijkt. Dat is ook precies hoe ik nieuwe groepen benader. Ik neem eerst de tijd om te kijken, te voelen en te observeren. Ik scan de omgeving, zie wie makkelijk het woord neemt en probeer vooral het verhaal achter de persoon te ontdekken.
Juist de mensen die wat stiller zijn, trekken vaak mijn aandacht. Hun lichaamshouding, gezichtsuitdrukking en kleine signalen vertellen vaak meer dan woorden. Ook de energie in een groep voel ik vaak direct. Soms merk ik dat een groep me energie geeft, terwijl ik bij een andere groep juist moe word, zonder dat ik precies kan uitleggen waarom.
Mijn observaties zijn niet klaar op het moment dat ik naar huis ga. Vaak komen situaties 's nachts nog terug in mijn dromen. Alsof alles rustig op zijn plek valt. Na een paar dagen zie ik de groep zoals die echt is en ontstaat vanzelf het gevoel waar ruimte ligt voor mijn ideeën, mijn kwaliteiten en wat ik kan bijdragen.
Na de zomervakantie mag ik beginnen op mijn nieuwe werkplek. Ik kijk er enorm naar uit om opnieuw te mogen kijken, voelen, ontdekken en uiteindelijk mijn eigen plek in het team en de groep te vinden.
wat blijft...
Als ik terugdenk aan mijn eigen schooltijd, zijn het vooral de creatieve momenten die me zijn bijgebleven. Ik zie mezelf nog de kabouterdans doen tijdens de doe-middag, haken, breien, volksdansen en marmerpatronen maken op papier. Door een verhuizing heb ik op twee verschillende lagere scholen gezeten. Op beide scholen waren er bijzondere momenten, maar vooral de meesters met hun gitaar hebben een warme herinnering achtergelaten. Samen liedjes zingen, iets moois maken en met plezier bezig zijn: dat deed ik het allerliefst.
Ook buiten school was ik graag creatief bezig. Zo had ik mijn eigen Barbieclubje. Niet zozeer om met de poppen te spelen, maar vooral om ze van passende kleding te voorzien. Daarnaast zat ik op een koor, volgde ik dwarsfluitles en was ik lid van de Vrolijke Vlinder Club. Er was altijd wel iets te ontdekken, te maken of te leren.
Nu sta ik zelf voor de klas en merk ik hoe belangrijk die herinneringen voor mij zijn. Ik wil er voor ieder kind een fijne schooldag van maken. Een dag waarop kinderen zich veilig voelen, plezier hebben en de ruimte krijgen om zichzelf te zijn. Een dag met aandacht voor leren, maar ook voor verwondering, creativiteit en ontspanning.
En dat is iedere dag opnieuw een uitdaging.
Binnen het onderwijs ligt er veel nadruk op rekenen en taal. Terecht, want kinderen hebben deze basisvaardigheden nodig. Tegelijkertijd geloof ik dat er meer nodig is om kinderen tot bloei te laten komen. Ze hebben ook ruimte nodig om te experimenteren, samen te werken, hun fantasie te gebruiken en iets te maken waar ze trots op zijn.
Ik zoek daarom steeds naar een fijne afwisseling in de schooldag. Tussen luisteren en zelf ontdekken. Tussen geconcentreerd werken en vrij creëren. Tussen alleen aan de slag gaan en samen iets ondernemen. Tussen binnen zijn en buiten spelen.
Eigenlijk zoals we ademen: in en uit. Even naar binnen keren om je te concentreren, en daarna weer naar buiten om te bewegen, te spelen en nieuwe energie op te doen.
Want leren gebeurt niet alleen met je hoofd. Soms ontstaat er juist iets moois wanneer je met je handen bezig bent, een liedje zingt, buiten op ontdekking gaat of samen iets probeert wat je nog nooit hebt gedaan.
Misschien zijn het wel die momenten die kinderen later bijblijven. Een liedje dat je samen zong. Iets wat je voor het eerst zelf maakte. Of het gevoel dat je helemaal jezelf mocht zijn.
Ik gun ieder kind zulke herinneringen. Momenten waarop leren niet alleen iets is wat moet, maar ook iets wat je mag beleven. Waar ruimte is om te proberen, fouten te maken, plezier te hebben en je eigen talenten te ontdekken.
Want juist in die ruimte kunnen kinderen groeien. Op hun eigen manier, in hun eigen tempo en met hun eigen mogelijkheden.
